The books of the guh library: read them on the lecterns.
De boeken van de guhbibliotheek: lees ze op de lessenaars.
The 14 books (in Dutch)De 14 boeken
De allereerste guh
Lang, lang geleden was er nog niks. Alleen een zacht roze niks, zo zacht als een kussen. En midden in dat niks lag één kruimel. Een kaasknabbelkruimel.
De kruimel lag daar heel lang. Hij werd warm, hij werd rond en hij werd... vadsig. Op een dag deed hij twee grote blauwe ogen open en zei het allereerste woord ooit: 'Guh.'
Zo werd de eerste guh geboren. Hij heette Oerguh. Oerguh was alleen, dus deed hij wat elke guh doet als hij zich alleen voelt: hij at een kaasknabbel. En nog een. En nog een.
Uit elke kaasknabbel die Oerguh deelde met het roze niks, groeide een nieuwe guh. Daarom zeggen guhs nog steeds: wie deelt, krijgt vriendjes. Guh!
Hoe Moeder Vadsig zo vadsig werd
Moeder Vadsig was vroeger een heel gewone guh. Een beetje rond, dat wel. Maar niet ZO rond. Niet heiligdom-rond. Hoe kan dat nou?
Het begon op een regenachtige dinsdag. Moeder Vadsig bakte een guhtaart voor elk guhtje in de Guhmensie. Dat zijn er heel veel. En elke taart moest ze natuurlijk eerst proeven.
Eén hapje per taart. Maar er waren duizend taarten. Na taart vijfhonderd paste ze niet meer door de deur. Na taart duizend paste ze niet meer door het dorp. VADS!
Toen bouwden de guhs een heiligdom om haar heen, zodat ze niet meer hoefde te lopen. Sindsdien zit ze daar, lief en enorm, en past ze op alle guhtjes. Vooral op Guhbert.
Haar buik is zo groot dat er een hele guhmaag in past, met een Tandarts-guh en een Maagenzym-guh. Wie haar helpt, krijgt een buikfluitje. Njeg!
Het geheim van de kaasknabbel
Waarom zijn kaasknabbels zo lekker? Geleerde guhs hebben er honderd jaar onderzoek naar gedaan. Ze aten daarbij heel veel kaasknabbels. Voor de wetenschap, natuurlijk.
Hun conclusie: een kaasknabbel is een klein beetje kaas, een klein beetje knabbel en heel veel liefde. Wie een guh een knabbel geeft, geeft hem een stukje liefde.
Daarom word je vrienden met een guh als je hem knabbels voert. En daarom geneest een gefrituurde kaasknabbel (met Mika's vet!) een guh meteen helemaal. Extra liefde. Extra vet.
Negen kaasknabbels samen maken een blok. En een lijst van blokken kaasknabbels maakt een poort naar de Guhmensie. Niemand weet waarom. Het ruikt er in elk geval heerlijk.
Reisgids voor de Guhmensie
Welkom in de Guhmensie, het roze land van de guhs! Pak je kompas en je knabbels: we gaan op reis. Tip: neem een Guhmensie-superkompas mee, dan verdwaal je nooit.
De Guhvelden en de Guhweides: zacht, roze en vol guhs. De Kaasvlakte: geel en een beetje stinkerig. De Roze Pluisjes: zo zacht dat je erin wilt slapen.
De Guhpieken: koud en hoog, daar vliegen de Enderguhs. De Vadskliffen: steil, dus pas op je buikje. De Guhzee: blauw en vol guhvisjes. Onder de grond: glimmende guhkristallen.
En dan is er Mika's bioom. Donker, eng en vol Mika's. Daar ga je alleen heen met een goed zwaard en een lege maag. Of een volle. Dat maakt Mika's niks uit. Njeg.
De Grote Mika-oorlog
Niet iedereen in de Guhmensie is lief. Er zijn ook Mika's: donkere, chagrijnige wezens die NJEG zeggen op een heel boze manier. Ze stelen knabbels en ontvoeren guhtjes.
Lang geleden daagden de Mika's de guhs uit voor een oorlog. Maar guhs houden niet van vechten. Daar zijn ze veel te vadsig voor. Dus stelden ze voor: steen-papier-schaar!
De Mika's wonnen steeds. Want de Mika-baas speelde vals: hij kende het geheime VADS-gebaar, dat alles verslaat. Tot een slimme guh het gebaar afkeek en het terugdeed.
'IK BEN GEVADST!' riep de Mika-baas, en de oorlog was voorbij. Sindsdien wonen de Mika's in hun eigen kamp. Soms pakken ze nog een guhtje. Dan weet je wat je moet doen. VADS!
De kroon van de Koningguh
In een kasteel heel ver weg woont de Koningguh. Paarse vacht, witte manen, een deftig snorretje. Hij zit op een gouden troon en regeert over alle guhs. Een beetje.
Zijn kroon heet de Vahoege guhkoningskroon. Hij is gemaakt van het allereerste goud uit de Guhmensie, gevonden door de Gouden Guh zelf, en gepoetst door duizend guhtandjes.
Wie de kroon draagt, moet drie dingen beloven: alle guhs knuffelen, nooit de laatste knabbel pakken en elke middag een dutje doen. De Koning lukt er meestal twee.
De poortwachters laten alleen echte guhvrienden binnen. Hoe bewijs je dat? Door heel vadsig te zitten, of door het geheime guhwoord te zeggen. Het begint met een N...
VAHOEG! Het guhwoordenboek
GUH: hallo, dag, ja, lekker, en eigenlijk alles. NJEG: ik ben blij! (Of heel boos, als een Mika het zegt.) Let dus goed op wie het zegt.
VADS: lekker lui en rond. Een guh die vadst, ligt op de bank met een knabbel. VADSIG: mollig, dik, knuffelbaar. Het mooiste compliment dat je een guh kunt geven.
VAHOEG: het allerblijste woord. Je roept het als je iets geweldigs doet: een kermisrit, een Gouden Guh vinden, of een hele zak knabbels in één keer opeten.
VAHOEGE VADS: het sterkste metaal van de Guhmensie. Heel blij en heel vadsig tegelijk. Gereedschap daarvan gaat nooit kapot. Net als de liefde van een guh. Aww.
Waarom de maan roze is
Als je 's nachts in de Guhmensie omhoogkijkt, zie je een roze maan en roze sterren. Maar vroeger was de maan daar gewoon wit. Saai wit. Hoe kwam dat zo?
Een klein guhtje, Guhmmie, kon niet slapen. De maan was veel te fel. Dus klom ze op de hoogste Guhpiek en blies een enorme roze kauwgombel. Die bleef aan de maan plakken.
Sindsdien is de maan roze en schijnt hij zacht, als een nachtlampje. De sterren? Dat zijn de kruimels van de knabbels die Guhmmie daarna opat. Ze is nooit meer naar beneden gekomen...
...grapje. Ze sliep daarna heerlijk. Kijk maar eens een hele nacht naar de lucht in de Guhmensie. Misschien zie je een klein roze stipje naar je zwaaien.
De Gouden Guh en de Guhramide
Van alle guhs is er één die glimt als de zon: de Gouden Guh. Wie hem ziet, mag een wens doen. De meeste guhs wensen knabbels. Heel voorspelbaar.
De Gouden Guh houdt van verstoppen. Diep in de roze Guhramide heeft hij een geheime kamer, waar hij tussen de schatten ligt te vadsen. Soms laat hij een schatzoeker binnen.
Soms speelt hij verstopguh met Verstopguhtje, maar dan wint hij altijd: je ziet hem nergens, en toch glimt hij. Niemand snapt hoe hij dat doet.
Vind je hem ooit? Neem hem dan heel voorzichtig mee naar de Tandarts-guh. Die weet precies wat je met zoveel glimmende vadsigheid moet doen. Wijd open!
Een reis door de guhmaag
Wist je dat je in een guh kunt wonen? Nou ja, in een guhmaag. Moeder Vadsig geeft je een buikfluitje, en tuut: je staat in een zachte roze kamer met een tong als vloerkleed.
In elke maag woont een Maagenzym-guh. Die luistert alleen naar de baas van de maag. Blub. Hij houdt alles netjes en verteert wat er niet hoort. Ook ongewenste gasten.
Wil je een grotere maag? Ga naar de Tandarts-guh. Voor kaasknabbels, vadsstaven en kristallen rekt hij je maag op. Rekken, rekken... VADS! Tot het echt niet verder kan.
Een maag is het gezelligste huis dat er is. Er is altijd eten in de buurt. En onthoud: hoe vadsiger, hoe beter. Voor de maag dan. Je eigen buik blijft gewoon je eigen buik.
Van sleehut tot kermis
Guhs zijn veel te vadsig om te lopen. Daarom vonden ze de slee uit. Het begon bij de Slee-guh, hoog op de Guhpieken, in een hutje dat naar warme chocomelk ruikt.
Zijn slee was kapot, tot een vriendelijke vreemdeling een sleeglijder, een guhbelletje en een roze lint vond. Toen leerde de Slee-guh iedereen rails bouwen. Tingeling!
Al snel bouwden de guhs een hele kermis, met een achtbaan vol vadsdrops en guhkurkentrekkers. Elk rondje: een kermisbon. De Kermis-guh verkoopt er hoge hoeden voor. Chic!
En wie het huis van Verstopguhtje vindt, kan verstopguh spelen: kleine guhs zoeken in grote kamers. Het motto van de guhs: eerst spelen, dan vadsen, dan nog eens spelen. VAHOEG!
Het Geheime Guhboek
Als je dit leest, heb je de geheime kast gevonden. Goed gedaan, slimme speurneus! Dit is het allergeheimste boek van de bibliotheek. Vertel het aan niemand. Behalve aan guhs.
Het grote geheim: Mika's waren vroeger ook guhs. Ze hielden al hun kaasknabbels voor zichzelf en deelden nooit. Hun vacht werd donker, hun ogen rood, en hun 'guh' werd 'NJEG'.
Maar diep vanbinnen is elke Mika nog een beetje guh. Daarom zeggen de oudste guhs: als een Mika ooit een knabbel deelt, wordt hij misschien weer roze. Het is nog nooit gebeurd. Nog niet.
Het tweede geheim: de Guhmensie bestaat alleen omdat iemand ooit een guh een kaasknabbel gaf. Elke knabbel die jij deelt, maakt het roze land een beetje groter. Echt waar.
Dus: deel je knabbels, knuffel je guhs en doe af en toe een dutje. Dan komt alles goed. Getekend, de Bibliothecaris. (Psst: stiekem lees ik ook weleens een strip.) VAHOEG!
Het Guheinde
Lang geleden deelden alle guhs hun kaasknabbels. Toen kwam Opper-Mika. Hij was de grootste, de gemeenste en de hongerigste Mika van allemaal.
Opper-Mika bedacht een plan: als hij alle knabbels had, zouden de guhs grauw en mager worden en de Mika's de baas. Hij noemde het 'het Grote Knabbelroof'. Njeg.
Hij groef kaaskelders onder de Guhmensie om knabbels te verstoppen, en stal de laatste grote Enderguh. Die kreeg nooit een knabbel. Arm beest.
Op zijn Enderguh vloog hij naar een eiland ver weg: het Guheinde. Daar stopte hij de knabbels in kristallen op hoge kaaspilaren, zodat niemand erbij kon.
Maar de guhs vertellen dat een held met twaalf Ogen van Vadsig de weg zal vinden. Sla de kristallen stuk, voer de Enderguh... en de knabbels komen thuis. VAHOEG!
Het dagboek van de Voorraadmika
Dagboek van Mika Knabbelgraag, opperbewaarder van de Stille Voorraadkelder. Hier onder de gatenkaas bewaren wij ALLE kaasknabbels van de Guhmensie. Njeg, de guhs vinden ze nooit!
Regel 1 van de kelder: NIET KNABBELEN. Knabbelen maakt geluid. De knabbelsensoren horen alles: stappen, hakken en vooral kauwen. Dus altijd sluipen, net als een echte Mika.
Onze bewaker is de Vadswaker. Hij at ooit zoveel gestolen knabbels dat hij in slaap viel, diep in de kaas. Nu is hij blind van al dat slapen, maar zijn oren... die horen een kruimel vallen op een kilometer.
Drie keer schreeuwen de knabbelschreeuwers, dan wordt hij wakker. Dat is ons geheim, njeg! Een guh die dit leest, moet hard wegrennen. Of heel, heel stil zijn. Guhs zijn nooit stil. Hihihi.
PS: ik heb stiekem een knabbel gegeten. Heel zachtjes. De Vadswaker hoorde me toch... Wie dit vindt: breng de knabbels terug naar de guhs, dan worden ze eindelijk weer VAHOEG. Njeg... sorry.
